استرابیسم چیست | علل، خطرات و پیشگری از آن

چشم های ضربدری یا استرابیسم نوعی بیماری است که در آن هر دو چشم همزمان به یک مکان نگاه نمی کنند. این بیماری معمولاً در افرادی که کنترل عضلانی چشم ضعیفی دارند یا بسیار دور بین هستند، رخ می دهد.

شش عضله به هر چشم متصل می شوند تا نحوه حرکت آن را کنترل کنند. عضلات سیگنال هایی از مغز دریافت می کنند که حرکت آن ها را هدایت می کند. از آنجا که به طور معمول، چشم ها با هم کار می کنند بنابراین هر دو به یک مکان اشاره می کنند.

هنگامی که مشکلات مربوط به کنترل حرکت چشم ایجاد می شود،یک چشم ممکن است به داخل، خارج، بالا یا پایین برگردد.

چرخش چشم ممکن است تمام مدت یا فقط در صورت خستگی، بیماری یا خواندن زیاد یا انجام کار از نزدیک اتفاق بیفتد.

در بعضی موارد، ممکن است همواره چشم به یک جهت بچرخد. در بعضی موارد هم ممکن است چشم به طور متناوب چرخش کند.

هم ترازی مناسب چشم برای جلوگیری از دیدن دو برابر، برای درک عمق خوب و جلوگیری از ایجاد دید ضعیف در چشم چرخانده شده مهم است. وقتی چشم ها نامرتب هستند، مغز دو تصویر متفاوت دریافت می کند. در ابتدا، این اتفاق ممکن است دید و سردرگمی مضاعف ایجاد کند. اما با گذشت زمان مغز یاد می گیرد که تصویر را از چشم چرخانده شده نادیده بگیرد. بدون درمان، چرخش چشم می تواند منجر به کاهش بینایی دائمی یک چشم شود. به این وضعیت آمبلیوپی یا تنبلی چشم گفته می شود.

به نظر می رسد چشمان برخی از نوزادان نامرتب است، اما در واقع هر دو هدف یک شی را دارند.

این وضعیتی به نام شبه استرابیسم یا استرابیسم کاذب است. ظاهر چشمان متقاطع ممکن است به دلیل پوست اضافی باشد که گوشه داخلی چشم را می پوشاند. معمولاً با شروع رشد صورت کودک، متقاطع بودن چشم ها از بین می رود.

استرابیسم معمولاً در نوزادان و در کودکان خردسال اغلب تا 3 ساله ایجاد می شود. اما کودکان بزرگتر و بزرگسالان نیز می توانند به این بیماری مبتلا شوند. مردم اغلب معتقدند کودک مبتلا به استرابیسم این شرایط را پشت سر می گذارد. اما این درست نیست. در حقیقت، استرابیسم ممکن است بدون درمان بدتر شود.

یک دکتر بینایی سنجی باید هر کودک بزرگتر از 4 ماه که به نظر می رسد چشمانش صاف نیست را معاینه کند.

استرابیسم بر اساس جهت چشم طبقه بندی می شود:

  • ازوتروپیا: چرخش به درون.
  • اگزوتروپیا: چرخش به سمت بیرون.
  • هایپرتروپی: چرخش به سمت بالا.
  • هیپوتروپی: چرخش رو به پایین.

سایر طبقه بندی های استرابیسم عبارتند از:

  • فرکانس رخ دادن آن (ثابت یا متناوب).
  • اینکه آیا همیشه یک چشم را درگیر می کند (یک طرفه).
  • اگر چشم چرخان گاهی چشم راست و بار دیگر چشم چپ است (متناوب).

استرابیسم یعنی چه؟علل و عوامل خطر

استرابیسم می تواند به دلیل مشکلات در عضلات چشم، اعصاب منتقل کننده اطلاعات به عضلات یا مرکز کنترل در مغز باشد که حرکات چشم را هدایت می کند. همچنین می تواند به دلیل سایر شرایط عمومی بهداشتی یا آسیب دیدگی چشم ایجاد شود.

عوامل خطر برای ایجاد استرابیسم عبارتند از:

  • سابقه خانوادگی. افرادی که پدر و مادر یا خواهر و برادر مبتلا به استرابیسم دارند، احتمال بیشتری دارد که به آن مبتلا شوند.
  • خطای انکساری. ممکن است افرادی که دارای دوربینی اصلاح نشده قابل توجهی هستند، به دلیل تمرکز اضافی چشم که به جهت واضح نگه داشتن اشیاست، دچار استرابیسم شوند.
  • شرایط پزشکی. افرادی که به بیماری هایی مانند سندرم داون و فلج مغزی مبتلا هستند یا دچار سکته مغزی یا ضربه به سر شده­اند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به استرابیسم هستند.

درمان استرابیسم:

درمان استرابیسم ممکن است شامل عینک، منشور، بینایی درمانی یا جراحی عضلات چشم باشد. در صورت تشخیص و درمان به موقع، استرابیسم اغلب می تواند با نتایج عالی اصلاح شود. افراد مبتلا به استرابیسم چندین گزینه درمانی برای بهبود هم ترازی و هماهنگی چشم دارند.

 این گزینه ها عبارتند از:

  • عینک یا لنزهای تماسی. این مورد ممکن است تنها درمانی باشد که برای برخی بیماران لازم است.
  • لنزهای منشوری. ضخامت این لنزهای خاص در یک طرف بیشتر از طرف دیگر است. منشورها نور ورودی به چشم را تغییر می دهند و میزان چرخش چشم برای مشاهده اشیا را کاهش می دهند. گاهی منشورها می توانند چرخش چشم را از بین ببرند.
  • بینایی درمانی. دکتر بینایی سنجی شما ممکن است برای بهبود هماهنگی چشم و تمرکز چشم، برنامه ای متشکل از فعالیت های بینایی را تجویز کند. بینایی درمانی، چشم ها و مغز را برای همکاری موثرتر با یکدیگر آموزش می دهد. این تمرینات چشمی می تواند به مشکلات مربوط به حرکت چشم، تمرکز چشم و … کمک به تقویت ارتباط چشم و مغز کمک کند.

درمان می تواند در مطب دکتر بینایی سنجی و همچنین در خانه رخ دهد.

  • جراحی عضلات چشم. جراحی می تواند طول یا موقعیت عضلات اطراف چشم را تغییر دهد تا صاف به نظر برسند. غالباً افرادی که تحت عمل جراحی عضلات چشم قرار می گیرند، برای بهبود هماهنگی چشم و جلوگیری از عدم تغییر جهت مجدد چشم به بینایی درمانی نیز نیاز دارند.

راه های یشگیری از استرابیسم:

نمی توان از استرابیسم جلوگیری کرد، اما در صورت تشخیص به موقع می توان از بروز عوارض جلوگیری کرد. حداقل كودكان باید از نظر سلامت چشم قبل از 6 ماهگی و دوباره بین 3-5 سالگی مورد بررسی قرار گیرند.

 

بازدیدها: 40

ارسال یک پاسخ