قوز قرنیه؛ علل، علائم و راه‌های درمان آن

قوز قرنیه چیست؟ نوعی بیماری چشمی است. روی شکل قرنیه که همان پوشش خارجی روشن چشم است، تأثیر می گذارد. در این شرایط، قرنیه نازک و برجسته شده و در نهایت شبیه شکل مخروط می شود. این ناهنجاری های قرنیه، که با گذشت زمان بدتر می شوند، می توانند به نزدیک بینی، تاری دید که با لنزهای اصلاحی (آستیگماتیسم نامنظم) بهبود نمی یابد و از دست دادن بینایی منجر شوند.

حلقه فلیشر؛ رسوبات آهن در قرنیه

سایر تغییرات قرنیه معمول در قوز قرنیه که در معاینه چشم دیده می شود، شامل رسوبات آهن در قرنیه است که یک حلقه زرد تا قهوه ای تشکیل داده  و حلقه فلیشر نامیده می شود. این حلقه، قسمت رنگی چشم (عنبیه چشم) را احاطه کرده است.
همچنین افراد ممکن است به Vogt’s striae که خطوط نازک، عمودی و سفید در بافت پشت قرنیه هستند، مبتلا شوند.

زخم ناشی از قوز قرنیه چیست؟

قوز قرنیه ممکن است در ابتدا فقط روی یک چشم تأثیر بگذارد، اما سرانجام قرنیه هر دو چشم دچار حالت نامناسب می شود، اگرچه ممکن است با شدت یکسان تحت تأثیر قرار نگیرند. با بدتر شدن قوز قرنیه، افراد مبتلا به این بیماری می توانند دچار زخم قرنیه شوند که اغلب به دلیل قرار گرفتن قرنیه نازک غیر طبیعی در اثر استفاده طولانی مدت از لنزهای تماسی یا مالش بیش از حد چشم ایجاد می شود.

قوز قرینه بر اثر مالش چشم

تغییرات چشم مشخصه قوز قرنیه به طور معمول در دوره بلوغ آغاز می شود و تا اواسط بزرگسالی که شکل قرنیه پایدار است به آرامی تشدید می شود.
تخمین زده می شود که قوز قرنیه از هر 500 تا 2000 نفر در سراسر جهان 1 نفر را تحت تأثیر قرار می دهد.

علل قوز قرنیه:

علت قوز قرنیه ناشناخته است. محققان عوامل مختلفی از جمله ژنتیک و محیط را مورد بررسی قرار داده اند. تصور می شود این عوامل در خطر ابتلا به قوز قرنیه تأثیر دارند. عوامل محیطی که ممکن است به قوز قرنیه کمک کنند شامل مالش بیش از حد چشم و تمایل به ایجاد اختلالات آلرژیک (آتوپی) است.

بازدیدها: 44

ارسال یک پاسخ