علائم تنبلی چشم و راه های درمان آن

تنبلی چشم باعث کاهش بینایی در یک چشم می شود. این عارضه در اثر رشد غیرطبیعی بینایی در اوایل زندگی می باشد. آمبلیوپی به طور کلی از بدو تولد تا 7 سالگی ایجاد شده و عامل اصلی کاهش بینایی در کودکان است. به ندرت تنبلی چشم روی هر دو چشم تأثیر می گذارد.
تشخیص و درمان به موقع می تواند از مشکلات طولانی مدت بینایی کودک جلوگیری کند. چشم با بینایی ضعیف تر معمولاً با استفاده از عینک یا لنزهای تماسی یا وصله درمانی قابل اصلاح است.

 

تنبلی چشمعلائم و نشانه های تنبلی چشم عبارتند از:

  • چشمی که از درون یا بیرون انحراف داشته باشد.
  • چشمانی که به نظر می رسد با هم کار نمی کنند.
  • درک عمق ضعیف.
  • چشمک زدن یا بستن بیش از اندازه چشم.
  • کج شدن سر.
  • نتایج غیر طبیعی آزمایشات غربالگری بینایی.
  • گاهی اوقات تنبلی چشم بدون معاینه چشم مشخص نیست.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم:

اگر بعد از چند هفته اول زندگی متوجه انحراف چشم کودک خود شدید به پزشک کودکتان مراجعه کنید.
بررسی بینایی به ویژه در مواردی که سابقه خانوادگی چشمان متقاطع، آب مروارید کودکی یا سایر بیماری های چشمی وجود داشته باشد، بسیار مهم است.
برای همه کودکان، معاینه کامل چشمی در سنین 3 تا 5 سالگی توصیه می شود.

علل تنبلی چشم:

تنبلی چشم به دلیل تجربه غیرطبیعی بینایی، در اوایل زندگی ایجاد می شود. تنبلی چشم مسیرهای عصبی بین یک لایه نازک از بافت (شبکیه) در پشت چشم و مغز را تغییر می دهد. چشم ضعیف تر سیگنال های دیداری کمتری دریافت می کند. در نهایت، توانایی کار چشم ها با هم کاهش می یابد. مغز ورودی چشم ضعیف را سرکوب کرده یا نادیده می گیرد.
هر چیزی که بینایی کودک را تار کند یا باعث تلاقی در چشم شود، می تواند باعث تنبلی چشم شود.

علل شایع این بیماری عبارتند از:

عدم تعادل عضلات (استرابیسم آمبلیوپی). شایع ترین علت تنبلی چشم عدم تعادل در ماهیچه هایی است که محل قرار گیری چشم ها هستند. این عدم تعادل می تواند باعث ضربدری یا معکوس شدن چشم ها شود و از همکاری آن­ها جلوگیری کند.
تفاوت در وضوح دید بین چشم ها. (آمبلیوپی انکساری)
تفاوت چشمگیر بین نسخه های تجویز شده در هر چشم، اغلب به دلیل دور بینی­ست. اما گاهی به دلیل کوته بینی یا انحنای سطح ناهموار چشم (آستیگماتیسم)نیز، می تواند باعث تنبلی چشم شود.
به طور معمول از عینک یا لنز تماسی برای اصلاح این مشکلات شکست استفاده می شود. در بعضی از کودکان تنبلی چشم ناشی از ترکیبی از استرابیسم و مشکلات انکساری است.
آمبلوپی محرومیت. مشکل در یک چشم، مانند یک منطقه کدر در لنز (آب مروارید)، می تواند مانع از دید واضح  در آن چشم شود. آمبلیوپی محرومیت در دوران نوزادی برای جلوگیری از افت دائمی بینایی نیاز به درمان فوری دارد. اغلب شدیدترین نوع آمبلیوپی است.

عوامل مرتبط با افزایش خطر تنبلی چشم عبارتند از:

  • تولد زودرس.
  • اندازه کوچک هنگام تولد.
  • سابقه خانوادگی تنبلی چشم.
  • ناتوانی در رشد.

عوارض تنبلی چشم:

چشم درمان نشده و تنبل می تواند باعث از بین رفتن دائمی بینایی شود.

درمان تنبلی چشم:

در بیشتر موارد، درمان تنبلی چشم، معمولاً در 2 مرحله امکان پذیر است.

اگر مشکلی در میزان نور ورودی به چشم وجود داشته باشد، مانند آب مروارید که مسیر نور را مسدود کرده است، برای رفع انسداد، نیاز به درمان است.

اگر مشکل بینایی مانند بینایی کوتاه یا طولانی یا آستیگماتیسم وجود داشته باشد، از عینک برای اصلاح کانون چشم استفاده می شود.

این غالباً به اصلاح یک چشمی نیز کمک می کند. سپس کودک ترغیب می شود که دوباره از چشم آسیب دیده استفاده کند.

این کار را می توان با استفاده از یک پوشش چشم برای پوشاندن چشم قوی تر،  یا قطره های چشم به طور موقت برای تاری دید در چشم قوی تر انجام داد.

درمان یک روند تدریجی است که ماه­ها طول می کشد تا کار کند. اگر درمان خیلی زود متوقف شود، ممکن است هرگونه بهبودی از بین برود.

درمان تنبلی چشم برای کودکان کم سن بسیار موثر است. اما از اینکه چقدر برای کودکان بالای 8 سال مفید است، اطمینانی وجود ندارد.

بازدیدها: 20

ارسال یک پاسخ