بيماری گلوکوم یا آب سیاه چشم

بیماری آب سیاه یا “گلوکوم”، یکی از بیماری های شایع در حوزه چشم پزشکی به شمار می رود که ممکن است نابینایی مبتلایان را به همراه داشته باشد.

گلوکوم یا آب سیاه چشم چیست؟

آب سیاه بیماری است که در آن عصبی که چشم را به مغز متصل می کند، صدمه می بیند. این بیماری در موارد شدید منجر به نابینایی می شود و عمدتاً افراد مسن را گرفتار می کند. در واقع گلوکوم یا آب سیاه بیماری است که طی آن عصب بینایی در اثر عواملی مانند افزایش فشار داخل چشمی آسیب می ‌بیند. از آنجا که عصب بینایی مسئولیت انتقال اطلاعات بینایی به مغز را برعهده دارد، آسیب آن (به تدریج) موجب نقص میدان بینایی می ‌شود و در صورتی که بیماری درمان نشده و پیشرفت کند در نهایت می ‌تواند به نابینایی کامل منجر شود.

آب سیاه چگونه ایجاد می شود؟ 

 در قسمت جلوی چشم، فضایی وجود دارد که به آن اتاق قدامی گفته می شود. مایع شفافیبه طور دائم وارد این فضا می شود و از آن خارج می شود که تغذیه بخشی از چشم را بر عهده دارد. زمانی که خروج مایع از چشم کم باشد، فشار داخل چشمی بالا می رود. در نتیجه این فشار بالا می تواند به عصب بینایی صدمه بزند. افزایش فشار داخل چشمی خطر ابتلا به آب سیاه را افزایش می دهد. 

آب سیاه چه علائمی دارد؟

گاهی به آب سیاه، دزد بی سر و صدا ی بینایی گفته می شود. علت این امر آن است که آب سیاه در اغلب موارد به آهستگی پیشرفت می کند و تا مراحل بسیار پیشرفته بیماری که عصب بینایی آسیب شدید و غیر قابل جبران دیده است، آب سیاه منجر به تاری دید می شود. نوع کمتر شایعی از آب سیاه وجود دارد که علائم شدید و ناگهانی ایجاد می کند. به این نوع آب سیاه حاد زاویه بسته گفته می شود که درمان فوری نیاز دارد. در این حالت درد شدید و ناگهانی چشم همراه با کاهش دید، قرمزی چشم، سر درد، تهوع و استفراغ وجود دارد. این حالت بین ایرانیان و به خصوص افراد دوربین و مسن نسبتا شایع است.

درمان آب سیاه

درمان با دارو

رایج ترین روش درمان گلوکوم استفاده از دارو است که پزشکان در مراحل اولیه این بیماری تجویز می کنند و به شکل قطره و قرص وجود دارند. بعضی از این دارو ها ممکن است سبب بروز عوارضی مثل سردرد یا سوزش چشم شوند که در این صورت بیمار باید این موضوع را با پزشک خود در میان گذارد. اگر در مراحل اولیه بیماری تان هستید از دارو هایتان به طور مرتب استفاده کنید، چرا که این دارو ها فشار چشم تان را کنترل می کند.

درمان با لیزر

از لیزر درمانی برای خارج کردن مایع از چشم استفاده می شود. این روش یکی از موثرترین راه های درمان گلوکوم است اما در برخی موارد دیده شده که لیزر درمانی اثر پایداری ندارد و در بیش از نیمی از بیماران دوباره فشار چشم افزایش می یابد.

درمان با جراحی

هدف از این عمل جراحی، ایجاد منفذ جدید در چشم برای خروج مایع است. توصیه می شود چشم پزشک زمانی این راه درمان را انتخاب کند که لیزر درمانی و دارو موثر واقع نشده اند. این روش حدودا ۸۰ تا ۹۰ درصد موفق است. البته در نظر داشته باشید که با جراحی گلوکوم فقط دید باقی مانده حفظ می شود اما بهبودی در بینایی فرد حاصل نمی شود.

 

چه کسانی بیشتر در معرض گلوکوم قرار دارند؟

  • افرادی که در خانواده شان سابقه بیماری آب سیاه وجود دارد.
  • افرادی که سابقه بیماری های چشمی مانند آب مروارید، تبخال چشمی و… دارند.
  • بیمارانی که مبتلا به اختلالات تیروئیدی هستند.
  • کسانی که سابقه ضربه های چشمی را دارند.
  • افرادی که به نزدیک بینی شدید مبتلا هستند.
  • بیمارانی که شدیدا داروهای کورتن دار مصرف می کنند.
  • افرادی که از دارو هایی که فشار چشم را بالا می برند استفاده می کنند.
  • میانسالان
  • شماره بالاي عينك(نزديك بيني يا دوربيني)
  • ابتلا به بيماري قند يا پرفشار خون

بازدیدها: 84

ارسال یک پاسخ