زخم قرنیه چیست؟

زخم قرنیه یک زخم باز روی قرنیه، لایه شفاف و نازک روی عنبیه (قسمت رنگی چشم) چشم شماست که از این ضایعه به عنوان کراتیت یا التهاب قرنیه نیز نام برده می شود.

علائم زخم قرنیه

زخم قرنیه می تواند باعث موارد زیر شود:

  • قرمزی چشم
  • درد شدید
  • احساس می کنید چیزی در چشمتان هست.
  • اشک
  • چرک یا ترشحات غلیظ از چشم شما
  • تاری دید
  • درد هنگام نگاه کردن نور چراغ یا لامپ
  • پلک های متورم
  • ایجاد لکه سفید رنگ روی قرنیه چشم

چه موقع با پزشک خود تماس بگیرید؟

در صورت مشاهده موارد زیر، فوراً با پزشک خود صحبت کنید:

  • تغییر در بینایی
  • احساس درد شدید
  • ترشح اشک و عفونت از چشمتان

اگر قبلاً قرنیه شما دچار خراشیدگی شده باشد و یا در معرض مواد شیمیایی یا ذرات ریز مانند شن، فلز یا شیشه بوده اید، انجام کارهای مراقبتی از چشم بسیار مهم است.

زخم های قرینه

علل زخم قرنیه:

انواع عفونت ها مهم ترین عامل در ایجاد زخم های قرنیه هستند.

  • عفونت باکتریایی
  • عفونت ویروسی مانند: ویروس هرپس سیمپلکس (که باعث تبخال می شود) یا ویروس واریسلا (که باعث آبله مرغان و زونا می شود)
  • عفونت قارچی مانندFusarium ،Aspergillus یا Candida، احتمالاً پس از آسیب دیدگی توسط یک چیزی که در طبیعت است مانند شاخه یا ترکه درخت. این نوع عفونت ها نادر هستند.
  • عفونت های انگلی با آکانتامبا، آمیب موجود در آب شیرین و خاک.

عوامل خطر زخم قرنیه:

افرادی که از لنزهای تماسی استفاده می کنند بیشتر به زخم قرنیه مبتلا می شوند. اگر از لنز های تماسی(Extended Wear) در طول شبانه روز استفاده کنید، این خطر به میزان 10 برابر بیشتر می شود.

باکتری های روی لنز یا محلول تمیز کننده شما می توانند در زیر لنز گیر کنند. استفاده از لنز به مدت طولانی می تواند باعث انسداد اکسیژن در قرنیه شود و احتمال عفونت را افزایش می دهد.

خراش های موجود در لبه لنز تماسی(دیسک انحنا دار لنز) ممکن است قرنیه شما را خراشیده و در معرض عفونت های باکتریایی قرار دهد. ذرات ریز آلودگی که در زیر دیسک انحنادار لنز گیر افتاده اند نیز می توانند قرنیه شما را خراش دهند.

موارد دیگری که احتمال ابتلا به زخم قرنیه را در شما بیشتر می کند عبارتند از:

  • قطره چشمی استروئیدی
  • اختلال هایی که باعث خشکی چشم می شوند
  • التهاب پلک (بلفاریت)
  • مژه هایی که به داخل چشم برمیگردند
  • پلک هایی که به سمت داخل می چرخند
  • شرایطی که روی پلک شما تأثیر می گذارد و مانع از بسته شدن آن می شود، مانند: فلج بل
  • سوختگی شیمیایی یا سایر آسیب های قرنیه

تشخیص زخم قرنیه

فوراً به چشم پزشک  مراجعه کنید. آن ها برای جستجوی مشکلات از یک قطره رنگ و یک میکروسکوپ ویژه به نام لامپ اسلیت(وسیله ای است که شامل یک منبع نور با شدت بالا است که می‌تواند به صورت متمرکز یک صفحه نازک نور را به داخل چشم بتاباند) استفاده می کنند.

اگر پزشک تشخیص دهد که شما عفونت دارید، ممکن است از زخم برای تجزیه و تحلیل در آزمایشگاه یک نمونه کوچک بگیرد. این می تواند به او کمک کند تا در مورد بهترین روش درمانی تصمیم بگیرد.

درمان زخم قرنیه:

  • اقدامات دارویی

بسته به علت زخم، احتمالاً قطره چشمی آنتی بیوتیکی، ضد ویروسی یا ضد قارچی برای شما تجویز می شود. شاید لازم باشد این موارد را هر چند ساعت یک بار و به مدت چند روز استفاده کنید.

برای التیام درد، پزشک ممکن است به شما مسکن یا قطره خوراکی برای بزرگ شدن (گشاد شدن) مردمک چشم شما بدهد.

  • عمل جراحی

اگر داروها کمکی نکنند یا در زخم شدید، ممکن است به پیوند قرنیه نیاز داشته باشید. پزشک قرنیه شما را خارج می کند و یک قرینه سالم از فرد دیگر را جایگزین آن می کند.

پیگیری درمان:

لازم است به پزشک خود مراجعه کنید تا زمانی که به شما بگویند نیازی به ویزیت نیست. در صورت بدتر شدن علائم، مانند تاری دید، درد یا ترشح، بلافاصله با با پزشک تماس بگیرید.

مراقبت از زخم قرنیه در منزل:

پزشک شما همچنین ممکن است مراحلی را که می توانید در خانه انجام دهید برای کاهش علائم توصیه کند:

  • کمپرس های خنک روی چشم خود قرار دهید. اما بسیار مراقب باشید تا آب به چشمتان نخورد.
  • چشم خود را با انگشتان خود لمس یا مالش ندهید.
  • با شستن مرتب دست ها و خشک کردن آن ها با حوله تمیز، مانع گسترش عفونت شوید.
  • از داروهای ضد درد مانند استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کنید.

پیشگیری از زخم قرنیه:

در صورت بروز هر گونه مشکل چشمی، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. حتی صدمات جزئی نیز می تواند منجر به ایجاد زخم شود.

هنگامی که در مکانی هستید که ذرات ریز معلق زیادی در آنجا هست از محافظ چشم استفاده نمایید.

اگر چشمتان خشک است یا پلک های شما تا آخر بسته نمی شوند، از اشک مصنوعی برای مرطوب نگه داشتن چشم خود استفاده کنید.

اگر از لنزهای تماسی استفاده می کنید، در نحوه تمیز کردن و استفاده از آن ها بسیار مراقب باشید و موارد زیر را لحاظ فرمایید:

  • همیشه قبل از دست زدن به لنزها دست های خود را بشویید و خشک کنید. برای خیس کردن لنزهای خود هرگز از بزاق دهان استفاده نکنید، زیرا دهان شما دارای باکتری هایی است که می توانند به قرنیه آسیب بزنند.
  • هر شب لنزهای خود را دربیاورید. آن ها را با دقت با محلول مخصوص اینکار تمیز کنید، نه با آب شیر.
  • هرگز با لنز تماسی که در چشمتان است، در شب نخوابید.
  • لنزها را در طول شب در محلول ضد عفونی نگه دارید.
  • هر زمان چشم شما تحریک شد لنزهای خود را بیرون بیاورید. آن ها را دوباره قرار ندهید تا زمانی که چشمان بهبود یابد.
  • قاب لنز خود را مرتبا تمیز کنید.
  • از دستورالعمل های پزشک خود در مورد زمان بیرون انداختن و جایگزینی یک لنز تماسی جدید پیروی کنید.

بازدیدها: 41

ارسال یک پاسخ