در این بخش با استفاده از ابزار تشخيصي و تجهیزات پیشرفته امکان اندازه گيری و آناليزهای متعددی بر روی سگمان قدامی چشم فراهم می شود.

ارب اسکن(Orbscan) و Pentacam:

به وسیله این دستگاه، توپوگرافی قرنیه یعنی ساخـتمان کـلی قـرنـیـه شـامل قدرت سطحی، ضـخـامت و شکل قسمت جلوئی و خلفی آن مشخص می شود. این روش یکی از تکنیک هایی است که می تواند قسمت خلفی قرنیه را نیز مورد ارزیابی قرار دهد.

توپوگرافی(Topography):

توپوگرافی قرنیه در واقع نقشه برداری از انحنای سطح قرنیه است. هدف از توپوگرافی قرنیه تعیین شرحی دقیق از شکل و قدرت قرنیه است. این کار با استفاده از تکنولوژی تصویربرداری کامپیوتری انجام می‌شود. دستگاه‌های توپوگرافی قرنیه از يك كامپيوتر متصل به یک قسمت کاسه مانند كه دارای يك الگو با حلقه‌های متحدالمركز است، تشكيل شده است. بيمار در جلوی قسمت کاسه مانند دستگاه نشسته و سر خود را با يك فشار محدود، به كاسه می چسباند. نرم افزار کامپیوتری، داده‌ها را به صورت نقاطی با رنگ‌های مختلف که نشانه ارتفاعات متفاوتی از قرنیه است، مشخص می‌کند.

کانفواسکن:

از این تکنیک می توان برای بررسی قرنیه پیش از اعمال جراحی، تشخیص زودهنگام کراتوکونوس یا قوز قرنیه، بررسی سلامت اندوتلیال، تعیین عمق لایه ای از سطح قرنیه که در بعضی از جراحی ها کنارزده می شود و بررسی لایه اپیتلیال، استفاده کرد.

پاکی متری:

پاکی متری وسیله ای اولتراسونیک است که در آن با استفاده از امواج مافوق صوت، ضخامت قرنیه در مرکز و 8 نقطه اندازه گیری می شود. یکی از کاربردهای پاکی متری، بررسی پیش از عمل لیزیک می باشد. با پاکی متری می توان حدأکثر ضخامت قابل برداشت توسط لیزر اگزایمر را در جریان عمل لیزیک تخمین زد.

بینایی یا دیدن اجسام و ادراک آنها حاصل عملکرد چند عضو مانند چشم، عصب بینایی و مغز است. بررسی عملکرد های این چند عضو با تست های ویژه ای مانند VEP و ERG استفاده می شود. اطلاعاتی که در ارتباط با مسیر بینائی از چشم تا مغز در اختیار چشم پزشکان قرار میگیرد توسط این دو تست به دست می آید.

اندازه گیری این پاسخ الکتریکی در میدان بینایی ظاهر می شود اساس VEP می باشد. برای انجام این تست، الکترودها در قسمت پشت سر قرار می گیرند.

بررسی وضعیت شبکیه جهت بیماریهای مختلف برای مثال دیابت، گلوکوم، انسداد عروق شبکیه و… بیماریهای شبکیه انجام می پذیرد. این بررسی از راه، تست های مختلف مانند آنژیوگرافی(Angiography)، الکترواکولوگرام(EOG)، الکترورتینوگرام (ERG) ،OCT یا Optic Coherence Tomography انجام می شود.

آسیب دیدگی های چشمی

از روش تست “شیرمر” بررسی سیستم تولید اشک صورت می گیرد.

تست شیرمر (Schirmer testing):

برای انجام این تست، یک کاغذ نازک و مخصوص در پلک پایینی چشم برای یک مدت زمان مشخص که معمولا” ۵ دقیقه می باشد با یا بدون بی حسی موضعی قرار داده می شود. بعد از خارج کردن این کاغذ از چشم، طولی از آن که مرطوب شده است اندازه گیری می شود و با یک میزان استاندارد مقایسه می گردد. طول کاغذ مرطوب شده در افرادی که مشکل خشکی چشم دارند کمتر از حد استاندارد می باشد.

آزمون میدان بینایی در چشم ‌پزشکی٬ آزمونی‌است که می‌تواند اختلال در بینایی مرکزی و محیطی که ممکن است در شرایط مختلف پزشکی مانند گلوکوم، سکته مغزی، تومورهای مغزی و یا دیگر اختلال‌های عصبی ناشی از آن باشد را تشخیص دهد. وقتی برای آزمون از دستگاه‌های کامپیوتری استفاده شود، تشخیص دقیق و قابل اعتماد خواهد بود. آزمون ماشینی توسط دستگاهی بنام پریمتر یا نیمکره‌ای که در آن نقطه‌های نور بر روی یک صفحه سفید برق می‌زنند٬ اندازه گیری می‌شود.

A scan:

در اندازه گیری طول قدامی- خلفی چشم و نیز اندازه گیری قدرت لنز داخل چشمی جهت انجام عمل آب مروارید مورد استفاده قرار می گیرد.

B scan:

در تشخیص محل جدا شدگی های شبکیه و ویتره یا حضور یک جسم خارجی داخل چشم و همچنین برای معاینه اوربیت استفاده می شود. این تکنیک بیشتر برای معاینه ساختار خلفی چشم زمانیکه کدورت های داخل چشم (مثل کاتاراکت و ادم قرنیه) مانع معاینه آفتالموسکوپی می شوند، استفاده می گردد.